Een hond weet niet waarom zijn thuis ineens verdwijnt. Kai weet alleen dat de vertrouwde dagen met zijn baasje hebben plaatsgemaakt voor het asiel. Voor zijn pensioen zoeken we daarom iets wat op papier bescheiden lijkt: een warme plek binnen, rustig gezelschap en korte wandelingen met alle tijd om te snuffelen. Voor Kai betekent het dat hij opnieuw ergens mag thuiskomen, en zonder kopzorgen aan zijn pensioen kan starten.

Kai is een cane corso-reu, geboren in 2018. Dat klinkt nog relatief jong, maar voor een grote hond als Kai is dat al een zeer gerechtvaardigde pensioenleeftijd. Hierdoor is het eens zo belangrijk dat hij snel zijn gouden mandje vindt. Hij werd naar wat we weten graag gezien, maar zijn baasje werd opgenomen in de psychiatrie en kon daardoor niet langer voor hem zorgen. Zo verloor Kai zijn vertrouwde leven. We zien een hond die enorm treurt om zijn mens en zijn thuis, en die in het asiel moeilijk zijn draai vindt.

Aanvankelijk was hij erg wantrouwig, soms zelfs wat apathisch. Hij leek weinig aansluiting te vinden bij wat er rondom hem gebeurde. Ondertussen zien we gelukkig steeds vaker de lieve jongen die daaronder zit. Kai mag nu mee ‘helpen’ tijdens het poetsen, en dat doet hem zichtbaar goed. Gewoon bij iemand binnenshuis zijn, terwijl die bezig is met dagdagelijkse huishoudelijke taken. Hij is prima gezelschap tijdens de dagelijkse bezigheden. Hij is dan rustig, aangenaam en fijn om erbij te hebben.

Kai zoekt een gouden pensioenmandje. Een thuis waar het leven overzichtelijk is en hij niet voortdurend iets moet. Waar zijn aanwezigheid gewaardeerd wordt, ook als hij weinig meer doet dan tevreden in de buurt liggen.

Op wandeling is hij heel ontspannen. Hij snuffelt wat, trekt niet en vindt een halfuurtje op een rustig tempo meer dan voldoende. Verkeer gaf geen problemen. Zijn reactie op andere honden wisselt wel: bij collega Sam liet hij ze (op ruime afstand) passeren, terwijl hij bij collega Jef durfde uit te halen. Voor Kai zoeken we een thuis bij voorkeur zonder andere honden en bij mensen die onderweg tijdens de wandeling voldoende afstand kunnen bewaren en hem rustig begeleiden of afleiden. Een rustige, stabiele teef kan eventueel getest worden, maar is geen garantie tot succes. Een andere reu is onmogelijk.

Een gezin met heel erg jonge kinderen past niet bij hem. Kai heeft behoefte aan voorspelbaarheid en ongestoorde rust. Kinderen vanaf ongeveer twaalf jaar zouden eventueel kunnen, wanneer ze zijn grenzen begrijpen en hem voldoende met rust laten. Zijn toekomstige thuis moet vooral bij zijn rustige tempo passen.

Kai hoort nog, maar kan niet meer goed bepalen waar een geluid vandaan komt. Hem rustig benaderen en zorgen dat hij je ziet aankomen, helpt om contact duidelijk en aangenaam te houden. Dit is één van de redenen dat we hem liever niet bij te jonge kindjes plaatsen.

Ook lichamelijk heeft hij inmiddels de nodige zorg gekregen. Omdat hij in het asiel moeilijk at, werden zijn tanden grondig onderzocht. Daarbij kwamen pijnlijke problemen aan het licht: beschadigde tanden, blootliggende tandwortels en een plek met afgestorven tandvlees en opgehoopt vuil. Er zat bovendien een oud stukje bot vast in zijn mond, dat er al voor zijn komst naar het asiel moet hebben gezeten.

Onze dierenarts heeft meerdere tanden getrokken, het botfragment verwijderd en de beschadigde plek zorgvuldig gesloten. Het was een flinke ingreep, en de bevindingen verklaren veel van zijn moeizame eten. Op de röntgenfoto waren daarnaast twee bijna aan elkaar gegroeide wervels zichtbaar, verder werden daarop geen bijzonderheden gemeld. Hiervoor krijgt hij momenteel supplementen en het zou goed zijn dat er actief aan spieropbouw wordt gewerkt. Indien hij hier later toch last van zou ondervinden, is het een kwestie van ondersteunende pijnmedicatie te geven om hem comfortabel te houden. Een operatie is niet meer aan de orde.

Zijn eetlust had overigens een uitgesproken voorkeur: de Flamingo-worst met kip en rund kon hem bekoren. Brokken kregen aanzienlijk minder de voorkeur. Kai blijkt dus ook in moeilijke tijden enige zeggenschap over de menukaart te willen behouden. Zijn toekomstige mensen stemmen zijn voeding best af op het advies van de dierenarts, met begrip voor zijn mond en zijn voorkeuren.

Buiten zitten vindt hij drie keer niets. Kai ligt het liefst lekker warm binnen, dicht bij het gewone leven van zijn mensen. Een appartement is daarom zeker mogelijk, op voorwaarde dat het gelijkvloers is, of er een lift is. Hij is zindelijk en kan mogelijk enige tijd alleen blijven, maar we zoeken liefst een thuis waar dat zo weinig mogelijk nodig is. Na het verlies van zijn vertrouwde gezelschap gunnen we hem vooral veel rustige nabijheid.

Misschien past hij bij oudere mensen met een kalme routine. Mensen die altijd grote honden hebben gehad, hun karakter en kracht kennen, en nog eens hun hart willen openstellen voor een oudere jongen. Maar bovenal zoeken we iemand die Kai ziet zoals hij nu is: een ontzettend goede hond die ongelukkig is in het asiel en behoefte heeft aan een eigen plek, een fijne dagelijkse routine, passende zorg en iemand bij wie hij weer kan ontspannen.

Kun jij onze lieve Kai dat waardige pensioen bieden?

Stuur ons dan een mail met een beschrijving van je woon-, werk- en gezinssituatie. Je krijgt een adoptieformulier toegestuurd. Bij een mogelijke match nodigen we je graag uit voor een kennismaking.