Eindelijk ruimte voor een leven dat geen pijn doet.
Ze kwam bij ons terecht via dezelfde inbeslagname als Olga, Fidel en Galina. Anastasia is de zus van die laatste twee, vermoedelijk dus ook een dochter van Olga, en ook zij droeg de gevolgen van verwaarlozing met zich mee: ontzettend mager, in een bijzonder onhygiënische toestand en met nauwelijks ervaring met de wereld buiten haar vroegere verblijf. Maar bij haar viel nog iets op. Anastasia had pijn. Heel veel pijn.
Onderzoek bracht een extreme vorm van heupdysplasie aan het licht: de heupkop bevond zich ver buiten de nauwelijks gevormde heupkom. De orthopedist beoordeelde dat een heupprothese in haar geval geen optie was. Een femurkopamputatie kon haar wel helpen. Een orthopedist in Mol voerde de ingreep succesvol uit, het asiel nam de kosten van ongeveer 2.000 euro op zich. Bij de collega’s was daar weinig twijfel over. Deze hond verdiende de kans om te bewegen zonder dat haar lichaam voortdurend protesteerde.
Daarna begon de revalidatie. Stappen, stappen en nog eens stappen. Een duidelijke opdracht op papier, maar probeer die maar eens uit te leggen aan een hond die een leiband nog nooit als een normaal onderdeel van haar leven heeft beschouwd. Anastasia moest tegelijk herstellen en leren. Met geduld, begeleiding en heel veel kleine inspanningen kwamen we vooruit.
Nu zien we eindelijk een gelukkige Anastasia, bij wie we geen pijn meer zien. Klaar voor een volgende stap. Een thuis.
Naast lichamelijke pijn was er aanvankelijk ook heel veel angst. Zo groot dat iets als vaccineren niet zomaar mogelijk was. Bij de collega’s is Anastasia ondertussen ontdooid, maar haar terughoudendheid is niet verdwenen. Vertrouwen krijg je bij haar niet mee met de adoptiepapieren. Dat groeit door rustige, voorspelbare omgang, door haar signalen te begrijpen en haar telkens opnieuw te laten ervaren dat ze veilig is.
Onder die voorzichtigheid zit een bijzonder lieve, zachte persoonlijkheid. Anastasia is hier een graag geziene hond, die op haar eigen rustige manier aansluiting zoekt. Ze hoort er graag bij. Ze wil deel uitmaken van het leven, ook al weet ze nog niet altijd hoe.
Anastasia is een kruising van het type kuddebewakingshond. Haar beperkte socialisatie en de zelfstandige aard die bij dit type hond past, vragen om mensen met geduld en realistische verwachtingen. Wie een hond zoekt die ieder verzoek onmiddellijk uitvoert en vervolgens beleefd vraagt of er nog iets gewenst is, zal zijn verlanglijstje moeten herbekijken. Een band met Anastasia bouw je op met vertrouwen en respect, met ruimte voor haar eigen tempo.
Ze zoekt een thuis met een grote, goed omheinde tuin, waar ze volwaardig binnenshuis welkom is en gemakkelijk tussen binnen en buiten kan kiezen. Buiten zijn is belangrijk voor haar. Maar tijdens haar herstel ontdekte ze ook het comfort van binnen: een zachte ligplaats, rust en mensen in de buurt. Binnenshuis leven is nog nieuw, haar toekomstige gezin zal haar daarin verder moeten begeleiden.
Ondanks haar jonge leeftijd is ze rustig en heeft ze voldoende rust nodig. We hopen dat er, wanneer ze zich steeds veiliger voelt, ook meer ruimte ontstaat voor haar speelse kant. Haar wereld mag groeien. Wandelingen kunnen op termijn een fijne gezamenlijke bezigheid worden, maar er hoeft geen agenda naast te liggen waarop staat wat ze tegen volgende donderdag allemaal moet kunnen. Nieuwe ervaringen worden rustig opgebouwd, zonder druk.
Samenleven met een andere hond vraagt zorgvuldigheid. Anastasia en Galina verbleven aanvankelijk samen, maar kregen later ruzie. Daarom zoeken we geen thuis met een andere teef. Kort na haar operatie, toen ze nog veel pijn had, kon Anastasia ook naar andere honden uitvallen. Pijn kan de verdraagzaamheid sterk verminderen, maar die voorgeschiedenis nemen we uiteraard mee. Een rustige, stabiele reu kan mogelijk passen. De individuele klik is doorslaggevend en wordt in het asiel zorgvuldig bekeken.
Haar omgang met katten kennen we nog niet, maar kan worden getest. Kinderen zijn mogelijk wanneer zij haar grenzen respecteren en volwassenen dat bewaken. Haar zachtheid betekent niet dat ze eindeloos beschikbaar moet zijn voor knuffels of haar rust moet laten verstoren.
We verwachten niet meteen grote moeilijkheden met zindelijkheid of alleen blijven, maar kunnen dat in een nieuwe thuis niet garanderen. Ook dat vraagt een rustige opbouw.
Anastasia heeft veel gemist. Toch zien we een hond die voorzichtig ruimte maakt voor iets nieuws. Wij hielpen haar herstellen. Nu zoeken we de mensen bij wie ze verder mag groeien, zonder haast en met een zachte plek om telkens naar terug te keren.
Denk jij Anastasia dat gouden mandje te kunnen bieden?
Mail ons dan een beschrijving van je woon-, werk- en gezinssituatie. Je ontvangt vervolgens het adoptieformulier. Bij een mogelijke match nodigen we je uit voor een kennismaking.