Vijftien jaar is ons Katootje. Een leeftijd waarop je als hond toch stilaan mag rekenen op een vertrouwde mand, mensen die je gewoontes kennen en die zonder veel omhaal hun jas aantrekken wanneer je even naar buiten moet. Voor Kato betekende het opnieuw verhuizen. Twee jaar geleden werd ze al via Facebook overgenomen, nu werd ze bij ons afgestaan omdat ze volgens haar eigenaars te zenuwachtig was en kwijlde, waar de kinderen last van hadden.

Tijdens het afscheid bleef ze toenadering zoeken tot de mensen met wie ze was binnengekomen. Kwispelen, aandacht vragen, nog eens proberen. Wij zagen een oud hondje dat contact zocht, maar nauwelijks die aandacht terugkreeg. Het is een klein tafereel, zonder grote woorden. Toch blijft het hangen: hoe ze daar stond, nog altijd bereid om blij te zijn met hen.

Ondertussen kennen wij Katootje als bijzonder aangenaam gezelschap. Een lieve, vrolijke Engelse cocker die aandacht opslorpt alsof ze nog wat in te halen heeft. Ze laat zich graag aanhalen, slaapt heerlijk en schuift met vanzelfsprekend gemak mee in het dagelijkse leven. Ze heeft geen ingewikkelde gebruiksaanwijzing. Enkel nood aan een zacht plekje, wat rekening houden met haar leeftijd en mensen die haar aanwezigheid fijn vinden.

Er is één onderwerp waarover Kato graag persoonlijk op de hoogte wordt gehouden: eten. Zodra ergens iets eetbaars verschijnt, is mevrouw beschikbaar. Voor overleg, kwaliteitscontrole en eventuele overschotten. Ze wil graag bij het hele eetproces horen, al ervaren wij dat niet als bijzonder hinderlijk. Helaas moet haar enthousiasme voortaan wat beter worden afgestemd op haar taille. Kato is te zwaar en moet rustig afvallen, met aangepaste porties en kleine wandeltoertjes. Haar overtuiging dat liefde door de maag gaat, begrijpen we. We zullen haar alleen moeten uitleggen dat liefde soms ook een afgewogen kommetje is.

Wandelen doet ze nog graag. Haar achterpoten zijn wat stram, maar haar belangstelling voor een uitstapje is gebleven. Soms trekt ze zelfs nog wat aan de lijn: vijftien jaar levenservaring betekent blijkbaar niet dat je plots overal op je gemak naartoe wilt slenteren. We zoeken mensen die haar korte, fijne wandelingen gunnen en haar tempo en lichamelijke mogelijkheden respecteren. Voor haar gewrichten krijgt ze op advies van de dierenarts eenmaal per dag Flexadin.

Met andere honden kan ze het prima vinden, op voorwaarde dat die haar persoonlijke ruimte respecteren. Wie iets te enthousiast toenadering zoekt, kan een snauw krijgen. Ook een vriendelijke oudere dame heeft nu eenmaal haar grenzen. Gelukkig communiceert ze die helder in hondentaal, zodat soortgenoten snel weten wat ze aan haar hebben. Een onafscheidelijke hondenbuddy hoeft ze niet per se te hebben, maar het gezelschap van andere honden verdraagt ze prima, zolang iedereen elkaar wat ruimte gunt. In haar vorige thuis woonde ze samen met chihuahua’s. Ook met katten heeft ze ervaring, waardoor samenwonen met poezen zeker een mogelijkheid is. Zelfs konijnen zouden zonder problemen moeten lukken.

Kinderen kunnen, ook jongere kinderen, mits ze rustig met haar omgaan en haar slaap en grenzen respecteren. We zoeken geen huis waar Kato voortdurend moet uitwijken voor drukte, maar een gezin waarin ook haar behoeften meetellen. Ze mag oud zijn en graag slapen, maar wanneer ze wakker is, wil ze nog altijd meedoen.

Kato is vooral een binnenhondje. Ze hoort graag bij haar mensen, in de woonruimtes, en vindt dat een tuinbezoek het prettigst verloopt met begeleiding. Dat is meteen een belangrijk aandachtspunt voor haar zindelijkheid: overdag moet je met haar mee naar buiten en voldoende tijd nemen tot ze haar behoefte heeft gedaan. Alleen de deur openzetten volstaat niet. Zeker bij regen zou ze het hele sanitaire gebeuren liever uitstellen tot een meteorologisch geschikter moment. Ga dus mee, wacht rustig en voorzie regelmatig een buitenmoment, anders kan er binnen een ongelukje gebeuren. ’s Nachts is ze bij ons zindelijk en slaapt ze goed.

We zien hier geen tekenen van verlatingsangst. Even alleen blijven kan, maar op haar leeftijd wensen we haar vooral veel gezelschap toe. Ook de door haar vorige eigenaars vermoede dementie herkennen wij momenteel niet in haar dagelijkse functioneren. Ze ziet wat minder goed en hoort mogelijk minder goed, maar wij ervaren haar als een hondje dat nog volop geniet van contact, eten en wandelen.

Medisch werd ze nagekeken. Kato is steriel gemaakt, werd ontwormd en kreeg de nodige vaccinaties. Haar hartje werd goed bevonden. Ze heeft meerdere vetgezwellen die volgens de dierenarts niet verwijderd hoeven te worden. Haar oren waren wat vuil, maar niet ontstoken, en zijn gereinigd. Haar tanden zijn sterk afgesleten en er is wat tandsteen aanwezig, waardoor haar gebit in de nabije toekomst nog wel een reiniging onder narcose kan gebruiken. Naast haar dagelijkse gewrichtssupplement en het rustige gewichtsverlies vraagt ze dus ook verdere opvolging van haar gebit en de gewone, aandachtige zorg die bij een senior hoort.

Voor Katootje zoeken we mensen die met plezier plaatsmaken voor een oudere hond. Die meegaan naar buiten, ook wanneer het regent. Die haar portie eten bewaken, maar royaal zijn met aandacht. Die haar laten rusten, maar haar ook uitnodigen om erbij te mogen zijn.

We weten niet hoeveel tijd haar nog gegund is. We weten wel hoe graag ze die doorbrengt in goed gezelschap. Katootje heeft nog zoveel plezier in gewone dingen. Nu nog een thuis waar iemand dat plezier met haar deelt, en waar ze tot haar laatste dag mag blijven.

Denk jij ons Katootje dat gouden pensioenmandje te kunnen bieden?

Gelieve een mail te sturen met een beschrijving van je woon-, werk- en gezinssituatie. Je zal een adoptieformulier retour gestuurd krijgen. Bij een mogelijke match word je uitgenodigd voor een kennismaking met deze ontzettend lieve dame. Wees gewaarschuwd, verliefdheidsgevaar is erg groot bij deze knapperd.